نقش باغداری در جلوگیری از گسترش کوکنار

Abstract

چکیده

گسترش کشت، تولید و مصر­­ف کوکنار یکی از معضلات جدی اجتماعی و اقتصادی در افغانستان به شمار می‌رود که پیامدهای منفی گسترده‌ای بر وضعیت‎های اقتصادی، اجتماعی و محیط‌ زیست کشور بر جای گذاشته است. بسیاری از خانواده‌ها به دلیل فقر و نبود بدیل اقتصادی مناسب، به کشت نباتات کوکنار روی می‌آورند. در این میان، باغ‎داری به‌عنوان یکی از شاخه‌های مهم زراعت، با ظرفیت‌های بالای ایجاد کار، افزایش درآمد، بهبود مصؤنیت غذایی و ترویج فرهنگ تولید سالم، می‌تواند گزینه‌ای مناسب برای کاهش وابستگی به کشت کوکنار باشد. این تحقیق با روش توصیفی تحلیلی  با استفاده از منابع کتابخآن‎های و مقالات علمی داخلی و خارجی جمع آوری گردیده است و هدف آن بررسی ظرفیت‌های باغ‎داری به عنوان یک راه‎کار عملی برای کاهش کشت و مصرف کوکنار در افغانستان است. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که سرمایه‌گذاری در توسعه‎ی باغ‎داری، ارائه‎ی آموزش‌های فنی به دهاقین، ایجاد بازار فروش برای محصولات باغ‎داری، و حمایت نهادهای دولتی و غیردولتی، می‌تواند باعث بهبود معیشت، کاهش فقر و در نتیجه کاهش انگیزه برای تولید کوکنار گردد. به ‌طور­کلی، توسعه‎ی باغ‎داری پایدار به عنوان یک  پلان چند بعدی در زمینه‎ی رفاه اقتصادی، اجتماعی و محیط زیست، نقش مؤثر­ی در  جلوگیری از­گسترش کشت کوکنار دارد و نیازمند برنامه‌ریزی و حمایت هدفمند از سوی  حکومت می‌باشد.

کلید واژه‌ها: ایجاد کار، باغ‎داری، توسعه‏ی پایدار، جلوگیری، کوکنار، کشت بدیل.