تبیین همزیستی مسالمتآمیز با محوریت اندیشه های کلامی امام ابوحنیفه رحمه الله
DOI:
https://doi.org/10.63810/Parj.vo10i35.18Keywords:
اعتدال، امام ابوحنیفه، اندیشه ی کلامی، مسالمتآمیز، همزیستی،Abstract
چکیده
همزیستی مسالمتآمیز یکی از مسایل مهم در گفتمان دینی و اجتماعی است که همواره مطرح بوده است این مساله به طور خاص در جوامع که دارای تکثر فرهنگی، مذهبی و قومی است دارای اهمیت است. تبیین درست از همزیستی مسالمتآمیز با استفاده از باورهای دینی برای پیروان مذاهب بر اهمیت موضوع افزوده است. در میان ایمه مذاهب اسلامی امام ابوحنیفه همواره به عنوان یک شخصیت معتدل و اهل مدارا شناخته شده است. که از مهمترین نتایج اندیشههای او، تبیین همزیستی مسالمتآمیز در جامعه اسلامی است. امام ابوحنیفه با تفکیک میان انجام فعل مکفر و کفر و نیز با تعریف متفاوت از ایمان و با تبیین درست از وعده و وعید الهی پایههای فکری گروههای تکفیری را تضعیف کرده است. رفتار مداراگرانه و مناظرات علمی او با مخالفان مذهبی نیز نمونهای از تلاش برای همزیستی مسالمتآمیز است. همزیستی مسالمتآمیز در اسلام هدف تاکتیکی نداشته بلکه با مبانی چون توحید، کرامت انسانی، عدالت و حفظ اساس دین بنا شده است. هدف از نگارش این مقاله تبیین همزیستی مسالمت آمیز و نقش اندیشههای کلامی امام ابوحنیفه رحمه الله در آن است که با روش تحلیلی- توصیفی به تبیین همزیستی مسالمتآمیز و بررسی آراء نجاتبخش امام ابوحنیفه پرداخته و نقش نظریات او را در تقویت همزیستی مسالمتآمیز در جوامع اسلامی برجسته ساخته است. تحقیق حاضر نشان میدهد که اندیشههای کلامی امام ابوحنیفه در حمایت از همزیستی مسالمتآمیز قاطع بوده که در اندیشه و عمل تبارز نموده است. تحقیق حاضر داری پیشینه، یافتههای تحقیق، مناقشه، نتیجهگیری و پیشنهادها است
Downloads
